Działosza – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Działosza. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Działosza jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych na Wielkopolsce i na Litwie. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Działosza, należy wymienić Cyrynów i Rogowskich.
Działoszy używał też Jan Rogowski.
Opis herbu Opis historyczny mały|Jedna ze stron manuskryptów Jana Długosza, zawierająca opisy polskich herbów
Jan Długosz (1415–1480) blazonuje herb i opisuje herbownych następująco:
Po przetłumaczeniu:
Kasper Niesiecki, podając się na dzieła historyczne Marcina Bielskiego, Bartosza Paprockiego, i Szymona Okolskiego, opisuje herb:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym biały róg jeleni i czarne skrzydło orle w słup.
W klejnocie trzy pióra strusie.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.