Mordercy z wrzosowisk – określenie stosowane wobec duetu seryjnych morderców – Iana Brady’ego oraz Myry Hindley. Od lipca 1963 do października 1965 dopuścili się w okolicach Manchesteru pięciu morderstw. Ich ofiarami było pięcioro dzieci w wieku od 10 do 17 lat: Pauline Reade, John Kilbride, Keith Bennett, Lesley Ann Downey i Edward Evans (co najmniej czwórkę z nich wykorzystano też seksualnie).
Ian Brady Urodził się 2 stycznia 1938 w Glasgow jako Ian Stewart i był synem niezamężnej kelnerki Peggy Stewart, która oddała go do adopcji. W 1954 ze względu na pierwsze problemy z prawem, wyjechał do Manchesteru, do swojej biologicznej matki i przyjął nazwisko swojego ojczyma – Brady. Od 1957 pracował w fabryce chemicznej Millwards w Gorton, gdzie poznał Hindley, wraz z którą w latach 1963–1965 zamordował pięcioro nieletnich. W 1966 został skazany za zabójstwo Johna Kilbride, Lesley Ann Downey oraz Edwarda Evansa. Otrzymał karę dożywotniego pozbawienia wolności. W 1980 roku przyznał się do jeszcze dwóch zabójstw;