Henry Lenard – amerykański bokser wagi piórkowej początków XX wieku.
Kariera Swoją pierwszą zawodową walkę stoczył 22 grudnia 1914 roku. Jego przeciwnikiem był Kid Clabby, z którym według gazet zremisował po 4-rundowym pojedynku. W następnym roku odniósł pierwsze zwycięstwo na zawodowym ringu z Benny Pailinem przez techniczny nokaut w 6 rundzie. W 1916 odniósł jedno zwycięstwo przez TKO w 5 rundzie. Do 1917 roku stoczył walki z Johnnym Rose Joe Varrickiem, Kidem Maxwellem Harrym Copenem i Sailorem Friedmanem. W opinii dziennikarzy wygrał dwie z 5 walk.
4 lipca 1917 roku stoczył 3-rundowy pojedynek z Billym O’Connorem. Po walce z Matt Ryanem przez 5 lat nie pojawił się na zawodowym ringu. Do zawodowego boksu powrócił w 1922 roku. Stoczył dwie walki z Youngiem Porkeyem i Jackiem Kennedym. W 1923 roku stoczył 6 walk. Z których dwie wygrał, dwie przegrał i dwie zremisował. Obie walki wygrał przez nokaut. Kolejne walki przegrywał lub wygrywał przez uznanie dziennikarzy. Kolejną walkę przez decyzję sędziowską wygrał w 1925 roku pokonując w 10 rundowym pojedynku z Memphisem Pal Moore. Rok 1925 zakończył walką wygraną przez decyzje sędziowską z Williamem Parrishem. W 1928 roku stoczył 8 walk zakończonych decyzją dziennikarską z których 7 wygrał. W pozostałych 5 pojedynkach zwyciężał na punkty po 10 rundach.