Spekulowano, że wybory mogą zostać sfałszowane lub że Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej i związany z nich Związek Mobilizacji Uciemiężonych uniemożliwią zwycięstwo Chatamiego. Ostatecznie jednak wybory zostały przeprowadzone uczciwie, a Chatami przy wysokiej, 80-procentowej frekwencji, uzyskał 70% poparcia. Nategh Nuri zwyciężył jedynie w prowincjach Lorestan i Mazandaran. Reformatorski ruch Chatamiego zyskał poparcie mniejszości etnicznych.
Ruch reformatorski, na czele którego stał Chatami, przyjął nazwę Ruchu 2 Chordada od dnia, w którym według irańskiego kalendarza odbywały się wybory prezydenckie. Chatami, który sam był głęboko oddany ideom reformy i przebudowy irańskiego życia politycznego, dopuścił do swojego otoczenia wielu aktywnych od lat, kojarzonych ze status quo polityków. Byli wśród nich dawni skrajni radykałowie, tacy jak Masume Ebtekar, Sadegh Chalchali i Mohammad Musawi Chejniha. Niektórzy z nich przeszli autentyczną przemianę ideową. Część reformistów jednak podejrzewano o nieszczerość i oportunizm.