Przezorny Chelbir postanowił jednak przenieść stolicę państwa z Bułgaru Wielkiego do Bilär.
Pierwsze reformy Odziedziczony po ojcu Otyaku kraj, był skłócony wewnętrznie z powodu różnic religijnych i wzajemnych niechęci pomiędzy plemionami. Chelbir jednak zdołał dość szybko pogodzić zwaśnione strony, zwłaszcza w aspektach religijnych. Uspokojenie wewnętrzne państwa sprawiło, że władca mógł zająć się wzmacnianiem państwa od wewnątrz: rozbudowano sieć kanałów wodnych, odrestaurowano stare umocnienia (m.in. Kazań) i wzniesiono nowe forty nadgraniczne oraz podzielono siłę zbrojną na wojsko regularne i "milicję". Sam Gabdula Chelbir odbył podróż do państw sąsiednich, aby zawrzeć przymierze militarne przeciwko rosnącemu na wschodzie imperium Czyngis-chana.
Najazd Mongołów We wrześniu 1223, wracający z udanej wyprawy na Połowców i Ruś Kijowską31 maja Mongołowie rozgromili kilkukrotnie liczniejsze wojska rusko-połowskie. Zob. Bitwa nad rzeką Kałką. Mongołowie dowodzeni przez Subedej-bagaatura dokonali najazdu na Bułgarię Wołżańsko-Kamską. Atakiem kierował syn Subedeja – Uriangchadaj (Uran). Chelbirowi udała się jednak dotąd rzecz niespotykana – na czele swojej armii zdołał pokonać i zmusić do odwrotu na południe wojska mongolskie. Subedej, który także włączył się do bitwy, stracił w walce oko, a ok.