Hugo von Pohl (ur. 25 sierpnia 1855 we Wrocławiu (Breslau), zm. 23 lutego 1916 w Berlinie) – niemiecki oficer marynarki, admirał dowodzący Hochseeflotte w czasie I wojny światowej.
Życiorys Hugo von Pohl urodził się we Wrocławiu w ówczesnym pruskim Śląsku. Do Kaiserliche Marine wstąpił w 1872 roku. W latach 1900−1901 brał udział w międzynarodowej interwencji w Chinach, wysłanej w celu stłumienia powstania bokserów, dowodząc krążownikiem pancernopokładowym .
Znany jako zdolny taktyk i dowódca, Hugo von Pohl zdobył uznanie admirała Alfreda von Tirpitza. Dzięki jego poparciu szybko awansował, uzyskując w 1913 roku pruski tytuł szlachecki, promocję do rangi admirała (Admiral) i stanowisko szefa sztabu marynarki. Po wybuchu I wojny światowej został orędownikiem prowadzenia wojny głównie przy użyciu lekkich sił nawodnych i U-Bootów.
Po przegranej bitwie na Dogger Bank Hugo von Pohl zastąpił 2 lutego 1915 roku zdymisjonowanego decyzją cesarza Wilhelma II dotychczasowego dowódcę Hochseeflotte, admirała Friedricha von Ingenohla. Ograniczony cesarskimi rozkazami o nienarażaniu własnych wielkich okrętów na starcie z jednostkami Royal Navy, przesunął ciężar działań na agresywniejsze użycie okrętów podwodnych i sił lekkich.