Aleksiej Nikołajewicz Radziewicz (Rodziewicz), ros. Алексей Николаевич Радзевич (Родзевич) (ur. 21 stycznia 1911 w Odessie, zm. 28 marca 1982 w Madrycie) – rosyjski działacz emigracyjny, oficer Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie wykładowca w szkole dywersantów w Sankt Johann am Walde podczas II wojny światowej.
Jego rodzice zostali zabici po rewolucji październikowej 1917 r. Dalsi krewni ukryli, a następnie wywieźli A. N. Radziewicza (Rodziewicza) do Królestwa SHS. W 1929 r. ukończył rosyjski korpus kadetów. Studiował agronomię na Uniwersytecie w Belgradzie, po ukończeniu którego podjął pracę w wydziale katastru rolniczego. W 1931 r. wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS). Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., wyjechał na okupowane tereny sowieckie. Prowadził konspiracyjną działalność w Smoleńsku, ale został aresztowany i przewieziony do Berlina. Wkrótce wyszedł na wolność. Wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA), dochodząc do stopnia kapitana. Był autorem graficznego znaku ROA. Został współpracownikiem 1 Oddziału Organizacji „Zeppelin”. Na polecenie kierownictwa NTS i rozkaz dowództwa ROA został odkomenderowany do Mińska. Pod koniec października 1944 r. wyprowadził z prawie okrążonego Belgradu dużą grupę działaczy miejscowego oddziału NTS. Od końca 1944 r. do marca 1945 r.