Tutkarz bachusek, tutkarz bachus, trąbowiec bachus (Rhynchites bacchus) – gatunek chrząszcza z rodziny tutkarzowatych.
Morofologia Ciało długości od 4,2 do 6,8 mm, zielonozłote, purpurowe, metalicznie połyskujące. Oczy wypukłe. Ryjek smukły, silnie punktowany, równomiernie zagięty, metalicznie czarny, o szerokim, wypukłym wzdłuż całej długości żeberku. Bruzdy czołowe widoczne. Pokrywy długo, odstająco owłosione. Punkty w ich rowkach okrągłe do owalnych, nie połączone. U samca ryjek prawie tak długi jak głowa i przedplecze razem wzięte, a u samicy wyraźnie od nich dłuższy. U samca czułki osadzone są pośrodku ryjka, a u samicy przed środkiem. Samica ma ponadto przedplecze słabiej wypukłe i zaokrąglone, a na bokach przedniej krawędzi przedtułowia parę niedużych wzgórków.
Biologia i ekologia Zamieszkuje siedliska suche i ciepłe, gdzie żeruje na różowatych, w tym gruszach, jabłoniach, śliwach, pigwach, głogach i irgach.
Samice składają jaja do niedojrzałych owoców gdzie po wykluciu larwy żerują przez 25–30 dni. Przeobrażenie odbywa się w glebie. Zdarza się, że samica składająca jaja do owoców jabłoni zaraża je zarodnikami chorobotwórczego grzyba z rodzaju Monilinia, które powodują zgniliznę owocu. Osobniki dojrzałe zimują w glebie lub pod korą.