Lollia Paulina (ur. ok. 15, zm. ok. 49A bit of History – Lollia Paullina) – cesarzowa rzymska, trzecia żona cesarza Kaliguli (37–41).

Pochodziła ze znakomitej rodziny senatorskiej. Była córką Marka Lolliusza Paulinusa (syna Marka Lolliusza, konsula w 21 p.n.e.) i Woluzji Saturniny (siostry Lucjusza Woluzjusza Saturnina, konsula w 12 p.n.e.). Po krewnych odziedziczyła ogromny majątek.

Jej pierwszym mężem był Publiusz Memmiusz Regulus, konsul dodatkowy (suffectus) w 31, namiestnik Mezji, Macedonii i Achai (zm. 62). W 38 cesarz Kaligula, usłyszawszy pochwały nad niezwykłą urodą Lolli, nakazał przybyć Memmiuszowi razem z małżonką do Rzymu, a następnie się z nią rozwieść. Pod koniec 38 lub na początku 39 roku Lollia została kolejną żoną Kaliguli. Podobnie jak poprzednie małżeństwo Kaliguli z Liwią Orestyllą, którą cesarz również odebrał mężowi, Pizonowi, tak i małżeństwo z Lollią zostało szybko rozwiązane, a sama Lollia otrzymała zakaz ponownego zawierania związków małżeńskich.