Johann Konrad Wilhelm Löhe (ur. 21 lutego 1808 w Fürth, zm. 2 stycznia 1872 w Neuendettelsau) – niemiecki duchowny i teolog luterański, filantrop, inicjator instytucji diakonatu żeńskiego, jeden z założycieli Kościoła Luterańskiego Synodu Missouri.
Bohater wiary Kościoła luterańskiego, uznany za odnowiciela Kościoła.
Życiorys Johann Konrad Wilhelm Löhe pochodził z pobożnej rodziny należącej do klasy średniej. Uczył się w gimnazjum w Norymberdze, a w 1826 roku podjął studia teologiczne na Uniwersytecie w Erlangen. Początkowo był zwolennikiem teologii reformowanej, później jednak stał się zwolennikiem luteranizmu. W 1828 roku studiował przez jeden semestr na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie większy od wykładów wpływ wywarły na niego kazania tamtejszych kaznodziejów. W 1831 roku został wikariuszem w Krichenlamitz, gdzie zdobył uznanie zboru swoimi oryginalnymi i żarliwymi kazaniami. Władze świeckie i kościelne oskarżyły go jednak o mistycyzm i odsunęły go po dwóch latach od posługi w tej parafii, został za to proboszczem pomocniczym w kościele św. Idziego w Norymberdze. Tam jego działalność kaznodziejska osiągnęła pełnię. Jego żarliwe kazania potępiające grzech zwróciły przeciwko niemu władze miejskie, miał jednak wsparcie władz kościelnych.