Określenie to jest mylące, gdyż wyraz „tytularny”, zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, oznacza „mający prawo do używania jakiegoś tytułu, lecz niepełniący funkcji z nim związanej”, a także nieposiadający rzeczywistej władzy, stanowiska czy uposażenia.
W Polsce zasady nadawania tytułu naukowego profesora są określone w obowiązującej od 1 października 2018 ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauceUstawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ().. Tytułu profesora nie należy mylić z nazwami stanowisk: profesora uczelni (do 2018 roku profesora nadzwyczajnego) i profesora (do 2018 roku profesora zwyczajnego).
Historia W dekrecie z dnia 28 października 1947 r. o organizacji nauki i szkolnictwa wyższego po raz pierwszy pojawia się określenie "profesor tytularny". Natomiast ustawa z roku 1951 formułuje tytuł profesora jako tytuł naukowy. W stanie prawnym do 1990 roku istniały dwa tytuły naukowe: profesora nadzwyczajnego i profesora zwyczajnego nadawane przez Radę Państwa. Tytuł profesora zwyczajnego organ ten mógł nadać osobie posiadającej tytuł profesora nadzwyczajnego, która powiększyła swój dorobek naukowy lub naukowo-dydaktyczny. Po ustanowieniu urzędu Prezydenta PRL i zniesieniu Rady Państwa prawo nadawania tytułu uzyskał prezydent.