Według projektu załoga krążownika miała liczyć 800 oficerów, podoficerów i marynarzy, faktycznie w początkach służby wynosiła 806, w warunkach wojennych szybko wzrosła do ponad tysiąca, by w 1919 roku spaść ponownie do 853 osób. W 1921 roku liczyła 1070 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba operacyjna Lata przedwojenne 6 lutego 1913 roku okręt wypłynął z Portsmouth w rejs, podczas którego miał okrążyć glob, prezentując brytyjską banderę w koloniach. Trasa wiodła przez Saint Vincent, Wyspę Wniebowstąpienia, Wyspę Świętej Heleny, Kapsztad, Durban i Melbourne do Wellington na Nowej Zelandii, gdzie przybył 12 kwietnia. Podczas pobytu na wodach nowozelandzkich krążownik opłynął obydwie główne wyspy, zawijając do niemal wszystkich portów. Liczba odwiedzających okręt wyniosła blisko pół miliona osób. W darze od jednego z maoryskich wodzów dowódca „New Zealand” otrzymał spódniczkę dla wojownika i naszyjnik z zielonych kamieni pounamu, z zapewnieniem, że o ile będzie nosił je na sobie podczas bitwy, załoga jego okrętu nie poniesie żadnych strat.