Według niektórych badań, osoby stosujące przez długi czas opioidy w charakterze leku, są narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia u nich w przyszłości udaru niedokrwiennego mózgu; ryzyko takie ma być o 12% wyższe w przypadku przewlekłego stosowania opioidów Oprócz tego, w piśmiennictwie wskazuje się na obserwowany wzrost ryzyka na wystąpienie u pacjenta migotania przedsionków, ponownie w związku z dłużej trwającym zażywaniem opioidów. Migotanie przedsionków (AF, atrial fibrillation) samo w sobie stanowi jeden z najważniejszych, niezależnych czynników ryzyka dla udaru niedokrwiennego – nieleczone AF wiąże się z około pięciokrotnym wzrostem ryzyka udaru niedokrwiennego; a około 20% wszystkich udarów (ogólnie) jest związanych z wystąpieniem AF.
Układ moczowy
Stosowanie opioidów prowadzi do niekorzystnych zmian w funkcjonowaniu układu moczowego, które ostatecznie prowadzą także do pewnej retencji moczu, a także do zmniejszenia kurczliwości mięśnia wypieracza pęcherza, odpowiadającego za zdolność oddawania moczu w ramach cykli o prawidłowej długości. Najsilniej działające ze znanych opioidów (np. fentanyl) nie tylko są w stanie zaburzyć prawidłowe następstwo cykli oddawania moczu, ale są także w stanie zupełnie doprowadzić do stanu nazywanego inkontynencją z przepełnienia (ang.