Matka Boska z Coromoto (hiszp. Nuestra Señora de Coromoto) – obraz Matki Bożej czczony od połowy XVII w. Według tradycji miał zostać przekazany wodzowi plemienia Coromoto przez Maryję w czasie objawienia w dniu 8 września 1652. Matka Boska z Coromoto została ogłoszona przez papieża Piusa XII patronką Wenezueli.
Według legendy, w roku 1651 lub 1652 Maryja pojawiła się w okolicy Guanare przed wodzem plemienia Coromoto i jego żoną. Matka Boska zwróciła się do nich, zachęcając całe plemię do przyjęcia katolicyzmu z rąk misjonarzy przybyłych z Hiszpanii. Maryja mówiła w ojczystym języku plemienia Coromoto. Wódz opowiedział o całym wydarzeniu Hiszpanowi Juanowi Sanchezowi. Wielu członków szczepu przyjęło chrzest. Sam wódz, chcąc zachować dawną władzę, wkrótce pożałował tego, że opowiedział swoim współplemieńcom o rozmowie z Maryją, i uciekł do dżungli, gdzie zamieszkał w szałasie. Wówczas ponownie objawiła mu się Maryja. Indianin próbował strzelać z łuku, broń jednak wypadła mu z rąk, zaś Maryja zniknęła, gdy próbował wyprowadzić ją z szałasu. Mężczyzna zauważył jednak, że w jego dłoni znajduje się wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus o wymiarach 2,5 na 2 cm. Po tym spotkaniu Indianin przyjął chrzest i sam zaczął szerzyć chrześcijaństwo.