Niezależnie od tej kwestii, Józef Diament stał się szybko głównym reprezentantem wszystkich Rad Żydowskich całego dystryktu i kierował z Radomia rozbudowanym aparatem urzędniczym.
Diament, jako doradca do spraw opieki społecznej przy szefie dystryktu radomskiego (Der Beirat für die soziale Fürsorge beim Chefdes Distrikts Radom) współpracował z Żydowską Samopomocą Społeczną (ŻSS) i brał udział w zebraniach jej komitetuSebastian Piątkowski, Dni życia, dni śmierci..., s. 201. Wykorzystywał swoją pozycję przewodniczącego Judenratu i doradcy do spraw opieki społecznej, angażując się w kwestie kwaterunku, pomocy medycznej i materialnej dla żydowskich wysiedleńców, przybywających do dystryktu radomskiego. Podróżował samochodem po dystrykcie, by osobiście pilnować organizacji przesiedleń, współpracował ściśle z Niemcami, niejednokrotnie wyjednując na nich ustępstwa. W styczniu 1942 wymógł na władzach okupacyjnych rezygnację z przesiedleń Żydów z terenów wiejskich Firleja, Jedlni, Stromca, Wierzbicy i Wolanowa do gett w miejscach większych skupisk ludności żydowskiej. Niemcy utworzyli w zamian niewielkie getta w wyżej wymienionych miejscowościach. Również w styczniu 1942 za sprawą interwencji Diamenta odroczono akcję wysiedleńczą 30% Żydów zamieszkujących Iłżę.