Jakob Andreä (ur. 25 marca 1528 w Waiblingen, zm. 7 stycznia 1590 w Tybindze) – niemiecki teolog luterański, inicjator dzieła zjednoczeniowego, które doprowadziło do powstania Formuły zgody.
Życiorys Jakub Andreä, po okresie nauki w Pædagogium w Stuttgarcie, w latach 1541–1546 studiował teologię na Uniwersytecie w Tybindze. Rok później został diakonem w Stuttgarcie, jednak w 1548 roku, po wprowadzeniu Interim augsburskiego, musiał opuścić miasto i udać się do Tybingi, gdzie został diakonem w kościele kolegiackim św. Jerzego. W 1553 roku uzyskał tytuł doktora teologii, został pastorem, a później superintendentem generalnym w Göppingen. Działał na rzecz Kościoła ewangelickiego, pomagając wprowadzać reformację w wielu miejscach. W 1557 roku uczestniczył w sejmach we Frankfurcie i Ratyzbonie, był też obecny na konferencji w Wormacji. W 1559 uczestniczył w sejmie w Augsburgu, w 1560 roku przeprowadzał wizytację kościelną w Lauingen (Donau), w 1561 roku odwiedził Erfurt i jesienią tegoż roku, wraz z kanclerzem Tybingi Jakobem Beurlinem, udał się do Francji, gdzie uczestniczył w religijnym spotkaniu w Poissy.