Opis obrazu Miłość Dantego miała znajdować się pomiędzy obrazami przedstawiającymi ziemską i niebiańską Beatrycze oraz miała obrazować śmierć ukochanej Dantego. Obraz nawiązywał też do ostatniego zdania Boskiej komedii – L'Amor che muove il sole e l'altre stelle (w przekładzie Edwarda Porębowicza – Miłość, co wprawia w ruch słońce i gwiazdy) oraz końcowego fragmentu Vita Nuova –quella beata Beatrice che mira continualmente nella faccia di colui qui est per omnia seacula benedictus (w przekładzie Gustawa Ehrenberga błogosławionej Beatrycy, która twarzą w twarz ogląda Tego, który jest per omnia saecula benedictus).
Obraz przedzielony jest przekątną linią. Tłem prawej części są promienie słoneczne, rozchodzące się z umieszczonej w lewym górnym rogu i reprezentującej słońce, głowy Chrystusa. Spojrzenie Jezusa skierowane jest w prawy dolny róg obrazu, gdzie znajduje się wpisana w księżyc twarz Beatrycze, umieszczona na tle gwiazd. Pośrodku obrazu znajduje się postać anioła czy też spersonifikowanej Miłości. Postać ta trzyma w prawej ręce zegar