Równie ważnym wątkiem jest problematyka możliwości wprowadzenia w czyn moralnych wskazań Kazania na Górze. Odpowiedź tkwi w środowisku i sposobie realizacji. Kluczem jest środowisko Kościoła i zachowanie integralności wymagań etycznych, w czym Lohfink upatruje ich radykalizmu. Tak więc w pojęciu „radykalizm” nie tyle kryje się surowość, kategoryczność czy też bezwarunkowość wymagań, jak to widział Kant, ale ich łączność i niepodzielność, która daje gwarancję ich realizacji. Przykładem może być wezwanie do wyzbycia się przemocy czy zakaz rozwodów, które są poddane szczegółowej analizie. Oba wymagania są niewątpliwie radykalne i jako takie dla pełnej realizacji wymagają nie tylko indywidualnej wiary, ale przede wszystkim oparcia w środowisku wiary – we wspólnocie. Już w poprzednim dziele Wie hat Jesus Gemeinde gewollt?, które zawierało wiele tez przywołanych w rozważaniach poświęconych adresatom Kazania na Górze, pojawiło się zagadnienie wyzbycia się przemocy jako wyróżnika nowej rodziny, którą powoływał Jezus. Temat ten znajduje rozwinięcie w niniejszym dziele i jest niewątpliwie jedną z kwestii, która stanowi o jego ważności i porusza.