Karl-Marx-Hof).
Najważniejsze strategie dla dzielnic zagrożonych degradacją: podnoszenie jakości środowiska fizycznego: działalność gospodarcza i inwestycje, poprawa wyglądu przestrzeni publicznej i wydajności energetycznej budynków, wzmacnianie gospodarki lokalnej i polityki na rynku pracy: aktywizacja sił gospodarczych tkwiących w społeczności dzielnicy, ułatwienia w zakładaniu firm, szkolenia zgodne z rozeznanym zapotrzebowaniem, aktywna polityka edukacji i szkoleń dla dzieci i młodzieży: ulepszenie i dostosowanie systemów edukacyjnych, promowanie sprawnego i korzystnego cenowo transportu miejskiego: zrównanie szans w dotarciu do miejsc pracy, integracja z resztą miasta, uporządkowanie przestrzeni publicznej (np. strefy uspokojonego ruchu), dostosowanie ulic do potrzeb pieszych i rowerzystów, a nie wielkich potoków samochodowych.
Podsumowanie Polityka rozwoju miast winna być ustalana na poziomie krajowym (co do ogólnych założeń). Istotne jest, aby państwa członkowskie Unii miały możliwość korzystania z europejskich funduszy strukturalnych w wypadku ważnych zintegrowanych programów rozwoju miejskiego.