Timajos z Tauromenion (Od timé 'cześć, szacunek, obawa' (Timaios); druga połowa IV w. p.n.e. – pierwsza połowa III w.p.n.e.) – historykNależy go odróżnić od noszącego to samo imię astronoma z Lokrów znanego z dialogu Timajos. grecki z Sycylii. Syn AndromachosaMała encyklopedia kultury antycznej, PWN, wydanie piąte, Warszawa 1983, , s. 746, założyciela Tauromenionu (dzisiejszej Taorminy). Przebywał w Atenach jako metojk, prawdopodobnie na skutek zajęcia jego rodzinnego miasta przez Agatoklesa.
Autor utworu chronograficznego Zwycięzcy olimpijscy () oraz Dziejów (, tytułowanych także: Sprawy Sycylijskie – Italiká kaj Sikeliká) w 38 księgach (zachowanych we fragmentach), poświęconych dziejom Greków na Zachodzie (na Sycylii, w Italii i południowej Galii), słabo w tamtym czasie znanym w reszcie greckiego świata. Początkowe pięć ksiąg było wprowadzeniem geograficzno-etnograficznym opisującym ludy z jakim Grecy zetknęli się na tamtych obszarach, reszta obejmowała historię od czasów mitycznych do roku 264 p.n.e. W utworze tym Timajos dał wyraz swojej nienawiści do tyranii, krytykując zwłaszcza Agatoklesa.