Eugenia Kaleniewicz (ur. 12 października 1908 w Rzeczycy, zm. 9 września 1999 w Sieradzu) – polska lekarka i działaczka społeczna, krajoznawca, działacz PTTK przez niemal całe życie związana z Wartą.
Wykształcenie Urodziła się w Rzeczycy na Polesiu (obecnie Białoruś) w rodzinie zawiadowcy stacji kolejowej jako drugie dziecko Elżbiety z Kantów i Jakuba Kaleniewiczów. W 1909 ojciec został przeniesiony służbowo do Pińska nad Prypecią i z nim przeprowadziła się cała rodzina. W Pińsku ukończyła szkołę powszechną i Gimnazjum Humanistyczne. Maturę zdała w 1927 z pierwszą lokatą, mimo kłopotów finansowych – 2 lata wcześniej straciła ojca i musiała korepetycjami dorabiać na życie. Na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, (gdzie na Wydziale Prawno-Ekonomicznym studiował już jej brat) rozpoczęła studia, które ukończyła w 1934 uzyskała dyplom lekarza. Aby utrzymać siebie i matkę (która przeprowadziła się z Pińska do Poznania) podjęła jeszcze w czasie studiów pracę sekretarki u tłumacza literatury młodzieżowej Konstantego Sedlaczyka. Obowiązkową roczną praktykę lekarską odbyła w 7. Szpitalu Okręgowym w Poznaniu, a w klinice Uniwersytetu Poznańskiego na oddziale chorób płuc w szpitalu miejskim dodatkową praktykę.