Karol Kaczkowski (ur. 4 listopada 1822 w Borowej, zm. 17 marca 1884 w Tarnowie) – prawnik, adwokat, działacz samorządowy i społeczny, radny Tarnowa, marszałek powiatu tarnowskiego w latach 1871–1874.
Karol Kaczkowski urodził się w majątku Borowa niedaleko Jasła, dzierżawionym przez jego ojca Michała. Był bratem Władysława. Po ukończeniu tarnowskiego gimnazjum, w 1842 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie we Lwowie. W tym czasie związał się z tajnymi organizacjami, biorąc czynny udział w działaniach Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, przygotowujących wybuch powstania narodowego. Aresztowany w lutym 1846 roku, został osadzony w lwowskim więzieniu, które opuścił dopiero po amnestii w marcu 1848 roku.
Po ukończeniu studiów Karol Kaczkowski wyjechał do Tarnowa, rozpoczynając pracę jako koncypient w kancelarii adwokackiej doktora Józefa Stojałowskiego. W 1855 roku uzyskał stopień doktora praw i w następnym roku otworzył własną praktykę adwokacką, w domu przy ulicy Bankowej 5 (obecnie ulica Kaczkowskiego).