Czasy nazistowskie Po dojściu nazistów do władzy w 1933 roku Clara Viebig ograniczyła swoją działalność literacką, głównie z powodu prześladowania pary małżonków za „zdradę rasową”. Przez kilka lat, dopóki żył jej mąż (zmarł w 1936 roku), nie pozwolono jej wstąpić do Izby Piśmiennictwa Rzeszy (niem. Reichsschrifttumskammer), co nie pozwalało na publikację. Jej syn, , bardzo obiecujący kompozytor, musiał w 1934 roku jako Halbjude (pół-Żyd) uciekać do Brazylii, dokąd udała się także Clara po śmierci męża. Po trzymiesięcznym pobycie u syna, zdecydowała się wrócić do Niemiec. Wcześniej wstąpiła do Izby Piśmiennictwa Rzeszy, dzięki czemu w latach 1939–1940 wznowiono jej trzy volkistowskie powieści, popularne wśród nazistów. W 1940 roku, w dniu jej 80. urodzin, Reichsschrifttumskammer (Izba Piśmiennictwa Rzeszy) złożyła jej najgorętsze gratulacje w imieniu „wszystkich osób zajmujących się literaturą niemiecką”, za co jubilatka podziękowała w odpowiedzi podpisanej Heil Hitler.
W latach 1941–1946 mieszkała z długoletnią gospodynią, prowadzącą jej dom, Marią Holzbauer w Międzylesiu na ziemi kłodzkiej w Sudetach, dokąd przeniosła się z obawy przed nalotami i kolejnymi bombardowaniami Berlina. Tak zrobił też m.in. berliński malarz prof.