Novo Hopovo było również jednym z ważniejszych ośrodków religijnych emigracji rosyjskiej.
Nieformalny kult Katarzyny jako świętej funkcjonuje w Rosyjskim Kościele Prawosławnym poza granicami Rosji; w 2010 kanonizował ją niekanoniczny Rosyjski Kościół Prawdziwie Prawosławny.
Autorka studiów teologicznych, z których najważniejsze poświęcone jest posłudze diakonis we wczesnym chrześcijaństwie. Bezskutecznie zabiegała o przywrócenie takiej posługi w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Na początku XX w. brała udział w zainicjowanej przez metropolitę petersburskiego Antoniego dyskusji o roli i stanie monastycyzmu rosyjskiego.
Życiorys Młodość Była córką hrabiego Borisa Andriejewicza Jefimowskiego, marszałka szlachty w ujeździe gżackim guberni smoleńskiej, i jego żony, pochodzącej z rodu książąt Chiłkowów. Miała brata i młodszą siostrę. Wychowywała się w rodzinnym domu w Moskwie oraz w majątku Klemientjewo pod Smoleńskiem. Ojciec przyszłej mniszki był człowiekiem głęboko religijnym, żywo interesował się prawosławną liturgiką i sytuacją Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Z okazji wielkich świąt prawosławnych zapraszał do swojego domu w Moskwie wielu duchownych.