Do ważniejszych cieśnin należą: Kattegat, Sund, Wielki Bełt i Mały Bełt.
Budowa geologiczna i rzeźba thumb|Wybrzeże klifowe na północy kraju Geologicznie terytorium Danii związane jest z trzonem kontynentalnym Europy. Większa część powierzchni kraju ukształtowana została w czasie ostatniego zlodowacenia. Granicę krajobrazową wyznacza zlodowacenie Würm, które ciągnie się przez cały Półwysep Jutlandzki w kierunku południkowym.
Dania jest krajem wybitnie nizinnym, gdzie najwyższym punktem jest Yding Skovhøj o wysokości zaledwie 173 m n.p.m. Rzeźba Danii ma charakter polodowcowy i ukształtowała się w plejstocenie. Zachodnia część Jutlandii jest równinna, zaś wschodnia w tym wyspy mają młodą rzeźbę polodowcową, gdzie występują wzgórza moren czołowych z głęboko wciętymi dolinami. W podłożu półwyspu zalegają skały osadowe pochodzące z mezozoiku i kenozoiku. Tylko na wyspie Bornholm występują prekambryjskie gnejsy i granity. Na wyspach: Lolland, Falster, Møn, we wschodniej Zelandii i w północnej części Jutlandii na powierzchni występują odsłonięte pokłady kredy piszącej, czego efektem jest występowanie w tychże miejscach malowniczych białych klifów.