– niezrealizowany projekt japońskiego samolotu-pocisku z napędem pulsacyjnym, przeznaczonego dla lotnictwa Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, którego zadaniem miały być samobójcze ataki na amerykańską flotę inwazyjną. Projekt oparty był na koncepcji niemieckiego pilotowanego pocisku V-1, samolotu Fieseler Fi 103R (Reichenberg). Historia Geneza W sierpniu 1944 Japońska Cesarska Marynarka Wojenna opracowała plan powstrzymania United States Navy przy pomocy samobójczych ataków lotniczych.
W celu realizacji planowanej strategii zakładano wykorzystanie już istniejących konstrukcji oraz budowę zupełnie nowych maszyn przeznaczonych wyłącznie do wykonywania misji samobójczych znanych jako kamikaze. Samoloty przeznaczone do tego typu działań nazwano ogólną nazwą Kokoku Heiki (Broń Cesarza). W ramach owych broni wyróżniono trzy podgrupy. Pierwszą z nich (Kokoku Heiki Gō 1 - Broń Cesarza Nr 1) były samoloty już istniejące, które w wyniku niewielkich modyfikacji można było przystosować do przenoszenia 800 kg bomb. Wśród nich znalazły się między innymi Yokosuka D4Y Suisei, Nakajima B6N Tenzan oraz Kawanishi N1K.
Do grupy drugiej oznaczonej jako Kokoku Heiki Gō 2 zaliczono wszystkie projektowane samoloty z napędem odrzutowym i rakietowym na różnych etapach realizacji. Samolotem z tej grupy broni był Nakajima Maru-Ten.