Wiele czasu poświęcał działalności kombatanckiej. W latach 1974–1976 był prezesem Koła Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Osielsku koło Bydgoszczy, potem należał do Rady Stowarzyszenia Żołnierzy Armii Krajowej w Nakle i miejscowego koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Utrzymywał współpracę z Fundacją „Archiwum Pomorskie Armii Krajowej” w Toruniu, opracował m.in. referat Wyrzyski Obwód Armii Krajowej, opublikowany w pracy Armia Krajowa na Pomorzu: materiały sesji naukowej w Toruniu w dniach 14–15 listopada 1992 r. (pod red. E. Zawackiej i M. Wojciechowskiego, Toruń 1993). Odznaczony został m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Walecznych, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyżem Armii Krajowej, medalem „Za Udział w Wojnie Obronnej 1939”, Odznaką Grunwaldzką, Medalem 30-lecia Polski Ludowej, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Stopień majora Wojska Polskiego otrzymał 11 lipca 2002.
Od 9 czerwca 1945 żoną jego była Elżbieta Izabela Koczorowska;