Ponadto w sierpniu 1939, dywizjon otrzymał zadanie sformowania w czasie mobilizacji trzech plutonów artylerii pozycyjnej nr 36, 37 i 38, uzbrojonych łącznie w sześć 76,2 mm armat wzór 1902Relacja mjr. Jana Walaska..
Mobilizacja alarmowa przeprowadzona została w dniach 23-24 sierpnia 1939 na terenie twierdzy Osowiec. Jednostką mobilizującą dla dywizjonu była Centralna Szkoła Podoficerów KOP. Do etatu wojennego brakowało dwóch radiostacji N2T, pistoletów, lornetek artyleryjskich, niezbędników dla żołnierzy rezerwy, latarek elektrycznych, ogniw do przyrządów oświetlających, szczotek i zgrzebeł do czyszczenia broni, obroczniaków i owsiaków, a także całkowity brak umundurowania i wyposażenia dla żołnierzy trzech plutonów artylerii pozycyjnej. Żołnierze tych plutonów otrzymali munduru z użytku bieżącego. Ponadto nie zdołano zmobilizować niezbędnej ilości koni kategorii „AL” (artyleryjski lekki) wobec czego wcielono konie typu „T” (taborowe), nieodpowiednie do pracy w zaprzęgu artyleryjskim. Dostarczone z mobilizacji wozy i uprząż nie nadawały się do użycia bez przeprowadzenia niezbędnych napraw. Naprawy wozów i uprzęży prowadzone były do 6 września.