Ponadto był finalistą US Open 1991 mając za partnerkę swoją siostrę, Arantxę Sánchez Vicario.
Wspólnie z Arantxą Sánchez Vicario, wygrał w roku 1990 nieoficjalne mistrzostwa drużyn mieszanych, Puchar Hopmana, zwyciężając w finale z USA 2:1.
W roku 1992 zwyciężył z reprezentacją Hiszpanii w Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym, tworząc zespół wspólnie z Sergim Bruguerą i Sergio Casalsem. W rundzie finałowe Hiszpanie pokonali Czechy 3:0.
W latach 1984–1995 reprezentował kraj w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 55 meczów; w singlu triumfował w 18 pojedynkach, a w deblu w 14 spotkaniach.
Po trzynastu latach w roku 1997 Hiszpan zakończył karierę tenisową. W rankingu deblowym na początku kwietnia 1989 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera.
Jest bratem byłej liderki rankingu singlowego i deblowego pań, Arantxay oraz Javiera, wielokrotnego zwycięzcy turniejów deblowych.
Już po zakończeniu kariery, w roku 2008 Sánchez będąc kapitanem drużyny Hiszpanii, doprowadził zespół do końcowego triumfu w Pucharze Davisa. Tuż po tym sukcesie zrezygnował z tej funkcji.