Wiesław Jan Przyczyna (ur. 26 czerwca 1953 w AnnopoluGrzegorz Polak, Kto jest kim w Kościele katolickim?, Warszawa 1996, s. 299.) – polski prezbiter katolicki, były redemptorysta, profesor nauk teologicznych.
Życiorys Ukończył studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1979 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1989 obronił pracę doktorską pt. Ewangelizacja w dokumentach Soboru Watykańskiego II i w adhortacji Pawła VI „Evangelii nuntiandi”. W 2001 uzyskał habilitację na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Kaznodziejski przekaz opowiadań biblijnych. W 2014 otrzymał tytuł profesora nauk teologicznych.
Był dyrektorem Instytutu Liturgicznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownikiem Katedry Komunikacji Religijnej i Podyplomowego Studium Homiletycznego na tej samej uczelni, przewodniczącym Stowarzyszenia Homiletów Polskich i przewodniczącym Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego.