Havelock podkreślał, że prostota tego alfabetu i odstępy między znakami były kluczowe dla rozwoju kultury piśmienności
Podczas pobytu w Toronto zainteresowania Havelocka stopniowo zaczęły się ogniskować na historii umysłowości starożytnych Greków. Początkowo badacz włączył się w dyskusję na temat treści nauczanych przez historycznego Sokratesa. Opierając się na analizach prac Ksenofonta, Arystofanesa i Platona, Havelock wykazywał, że platoński Sokrates jest w dużej mierze fikcją literacką i wyrazicielem poglądów samego Platona. Jednocześnie ostro polemizował ze stanowiskiem Johna Burneta, według którego teoria idei pochodzić miała właśnie od Sokratesa. Havelock wskazywał także, że Platon, ustami Sokratesa, wypowiada się na temat najbardziej palących i aktualnych problemów swojej współczesności, a nie (jak często twierdzili historycy filozofii) referuje autentyczne dialogi swojego nauczyciela. Przekonanie, że Platon i Sokrates należeli intelektualnie do odmiennych epok, było pierwszym krokiem ku szerszemu programowi badawczemu. Późniejsze prace Havelocka starały się udokumentować fundamentalną zmianę jaka zaszła między końcem V w. p.n.e. a połową IV w. p.n.e. w problematyce poruszanej przez myślicieli i w sposobach jej rozpatrywania.