Antioch I Theos Dikajos Epifanes Filoromajos Filhellen (gr. Antíochos ó Theós Díkaios Epifanḗs Filorṓmaíos Filhellēn; ‘Antioch Bóg Sprawiedliwy i Objawiony, Przyjaciel Rzymian i Greków’) (ur. ok. 86, zm. ok. 36 p.n.e.) – czwarty oraz najbardziej znany król Kommageny z ormiańskiej dynastii Orontydów od ok. 70 p.n.e. do swej śmierci.
Przodkowie i wczesne życie Antioch był synem i prawdopodobnie jedynakiem króla Kommageny Mitrydatesa I Kallinikosa i królowej Laodiki Thei Filadelf, córki króla państwa Seleucydów Antiocha VIII Epifanesa Filometora Kallinikosa (Gryposa) i jego pierwszej żony Tryfajny, córki Ptolemeusza VIII Euergetesa, króla Egiptu. Ojciec Mitrydates był spokrewniony z królami Partii, a według badań archeologicznych na górze Nemrut, był też potomkiem króla perskiego Dariusza I Wielkiego. Mało jest danych na temat wczesnych lat życia Antiocha. Gdy ok. r. 70 p.n.e. zmarł mu ojciec, wstąpił po nim na tron Kommageny.
Kontakty z Rzymianami Podczas gdy Rzymianie anektowali terytoria w Anatolii, Antioch utrzymał Kommagenę w niezależności od nich. Antioch jest po raz pierwszy wspomniany w starożytnych źródłach w r. 69 p.n.e., kiedy wódz Lukullus prowadził kampanię wojenną przeciw królowi armeńskiemu Tigranesowi II Wielkiemu.