Lakowanie – zabieg profilaktyczny wykonywany w zdrowych zębach stałych i mlecznych, polegający na pokryciu uszczelniaczem (lakiem) bruzd, szczelin i zagłębień.
Lakuje się powierzchnie żujące i otwory ślepe w zębach trzonowych stałych i mlecznych, w zębach przedtrzonowych stałych, a także zagłębienia górnych bocznych siekaczy stałych. Miejsca te, ze względu na budowę anatomiczną, sprzyjają zaleganiu resztek pokarmowych. Są także bardzo trudne do oczyszczenia, szczególnie dla dzieci. Dzięki lakowaniu eliminuje się możliwość rozwoju próchnicy w trudno dostępnych miejscach.
Lakowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia próchnicy nawet w 90%. Zęby prawidłowo zalakowane stają się prawie całkowicie odporne na najczęściej występującą formę próchnicy. Gładka powierzchnia laku umożliwia łatwiejszą higienę jamy ustnej. Najbardziej narażone na rozwój próchnicy są pierwsze stałe zęby trzonowe („szóstki”) oraz mleczne trzonowce – zęby te powinny być zalakowane w pierwszej kolejności. Zabieg ten powinien być przeprowadzony na zębach całkowicie zdrowych. W zębach objętych próchnicą początkową wykonuje się lakowanie poszerzone. W zębach mlecznych zaleca się pokrycie bruzd lakami kolorowymi (lakowanie kolorowe).
Cała procedura jest całkowicie bezbolesna.