Gdy wręczano Fallowi czek na 30 tysięcy marek miał powiedzieć: ależ tyle pieniędzy w ogóle nie istnieje. Pół roku po premierze Wesoły chłop wszedł do repertuaru wszystkich scen niemieckich, a Leo Fall stał się bogatym i sławnym kompozytorem. Wydaje mi się – pisał do ojca – że wpadłem do garnca ze złotem. Teraz muszę te parę moich groszy ściskać w garści i oszczędzać, aż uzbieram milion.
Dalsze sukcesy Trzy i pół miesiąca później Fall odniósł kolejny, tym razem już międzynarodowy sukces Księżniczką dolara, wariacjami na temat Poskromienia złośnicy, przeniesionymi w realia XX-wiecznej Ameryki. Bardzo dobre libretto A.M. Willnera i Fritza Grünbauma oraz znakomita muzyka Falla podbiły serca nie tylko wiedeńskiej publiczności. W 1908 roku Fall odniósł kolejny sukces Rozwódką, operetką do libretta Victora Léona, stanowiącego przeróbkę Divorçons Victoriena Sardou. Utwór opowiadał o kobiecie pragnącej rozwodu z powodu jakiegoś młokosa, uzdrowioną z tego szaleństwa przez mądrego małżonka. Muzyka napisana została w kameralnym, żartobliwym tonie, od czasu do czasu przerywanym brawurowymi marszami lub pełnymi temperamentu walcami.