Te prace znalazły swoje uwieńczenie już po jej odejściu z AGAD jako Inwentarz Metryki Koronnej Księgi wpisów i dekretów polskiej kancelarii królewskiej z lat 1447–1795 opracowanego wraz z Marią Woźniakową.
W latach 1961–1964 przygotowała rozprawę doktorską poświęconą kancelarii królewskiej w latach 1447–1506, której promotorem był prof. dr Aleksander Gieysztor. Stopień doktora nauk humanistycznych został jej nadany dnia 2 marca 1965 r., a rozprawa doktorska została opublikowana w 1967 przez IH PAN.
Przedmiotem jej badań stała się kancelaria wystawiająca dokumenty i zajmująca się królewską korespondencją oraz ludzie w niej zatrudnieni. Zakres chronologiczny pracy obejmuje lata 1447–1506, czyli pierwsze zachowane księgi Metryki Koronnej, począwszy od 26 lipca 1447 r., czyli zaraz po wstąpieniu na tron Kazimierza Jagiellończyka do konstytucji sejmowej 1504 r., ustalającej zasady funkcjonowania kancelarii XVI w. na podstawie wcześniejszej praktyki.
Badaczka podzieliła temat na trzy zagadnienia: system organizacyjny kancelarii i jej personel, dokumenty i listy królewskie, wreszcie księgi kancelaryjne.