Mimo podeszłego wieku czuł się dobrze, mówił o sobie: ”Obecnie mam 85 lat, lecz jeszcze dziś jestem silny jak w owym dniu, gdy mnie Mojżesz wysłał. Jak dawniej, tak i dzisiaj mam tę samą siłę, aby walczyć, aby wyruszyć naprzód lub wrócić.” (Joz 14, 10-12) Jozue pobłogosławił mu i oddał ziemię zgodnie z życzeniemJoz 14, 6-13. Kaleb podbił Hebron, a stamtąd ruszył na Kiriat-Sefer, czyli Debir. Temu kto zdobędzie miasto obiecał swoją córkę, Aksę za żonę. Dokonał tego jego bratanek Otniel, późniejszy sędzia. Aksa poprosiła jeszcze ojca, żeby oprócz ziemi Negeb, dał jej źródła wód. Kaleb zgodził się na toJoz 15, 13-19. Terytorium Kalebitów otoczone było działem potomków Judy.
Inne imię Kaleb w Biblii Pierwsza Księga Kronik mówi o synu Chesrona, który też miał na imię Kaleb1 Krn 2, 18. Może tu chodzić o tego samego Kaleba, lecz w tym przypadku Chesron musiałoby być odmienną formą imienia Jefunne, albo wyraz ”syn” miałby tu oznaczać ”potomek”. Ponadto nie pochodziłby wtedy od ludu Kenizytów, lecz od Izraelitów, a tu z kolei nie byłby potomkiem żadnego Keniza lub Kenaza, gdyż linia od Judy do Niego układałaby się następująco: Juda – Peres – Chesron – Kaleb1 Krn 2, 3-18. Nie zgadzają się też synowiePor. 1 Krn 2, 18-19 i 2, 42 z 4, 15. Jedyną rzeczą, która powtarza się w obu przypadkach, jest imię córki – AksaPor. Joz 15, 6 i 1 Krn 2, 49.
Przypisy
Kategoria:Postacie Starego Testamentu