Nadwyżki rezerwistów powinny zostać skierowane do Ośrodka Zapasowego Pociągów Pancernych Nr 1.
5 września dowództwo dywizjonu otrzymało informacje o klęsce Armii „Modlin”. Zarządzono ewakuację personelu, sprzętu i rodzin wojskowych. 7 września transport ewakuacyjny był gotów do odjazdu, dołączono do niego jeden stary wagon bojowy z działem 75 mm, na węglarce zamontowano dwa ckm-y. Przygotowania do ewakuacji były chaotyczne; wagon bojowy wyruszył do Warszawy (o 21.00) bez amunicji, wielu rezerwistom nie wydano broni lub nawet mundurów z magazynów (magazyny, niezniszczone, wpadły wkrótce potem w ręce nieprzyjaciela). W Warszawie, do której pociąg dotarł o 8.00 rano, pociąg został ostrzelany podczas nalotu, zginęło kilka osób, inne odniosły rany. Wieczorem pociąg odjechał do Rembertowa. 9 września pociąg dotarł do Mińska Mazowieckiego. 10 września kilka osób zostało rannych podczas nalotu i następującego po nim pożaru w Iganiach. Podczas nalotu 11 września zginęła załoga węglarki, usiłująca bronić pociągu. W nocy 11 na 12 września, transport, unieruchomiony w pobliżu Siedlec z powodu uszkodzenia torów, uległ rozproszeniu z powodu upadku dyscypliny i organizacji. Nieuszkodzony parowóz i wagony ze sprzętem wpadły w ręce Niemców 12 września.