1 września 1938 roku został I zastępcą dowódcy pułku.
W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji, objął dowództwo pułku i sprawował je w czasie kampanii wrześniowej. Uciekł z transportu sowieckiego unikając losu w Katyniu. Wstąpił do Armii Krajowej. W czasie okupacji przybywał w Warszawie i Przeworsku. Należał do oficerów przeciwnych wybuchowi powstania warszawskiego. Pełnił w nim funkcję kierownika kolegium aprowizacyjnego przy Delegaturze Rządu na Kraj. Po upadku powstania wraz z Komendą Główną przebywał w Oflagu II C Woldenberg – do lutego 1945 roku.
W kwietniu 1945 roku wrócił do Warszawy. Zmuszony do zmiany miejsca pobytu zamieszkał we Wrocławiu. Represjonowany przez wrocławskie UB, wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany, zwolniony z pracy.
Przypisy
Bibliografia Centralne Archiwum Wojskowe ap 5252 i ap 2496/37/52.
Rocznik, Tom XIII, 1994-1999, Stowarzyszenie Miłośników Jarosławia, Jarosław 2000, . Ryszard Dalecki, Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r., KAW, Rzeszów 1989, .