w razie postępowania sądowego, należało mieć w zanadrzu fundusze na łapówkę. Z kolei klasy wyższe starały się utrzymywać jak najlepsze stosunki z gospodarzem lokalnego yamenu, aby chronić własne interesy.
W krytyczno-satyrycznej książce My Country and My People z 1935 r. Lin Yutang dzielił chińskie społeczeństwo na dwie główne klasy: uprzywilejowaną, zamieszkującą yameny (ang. yamendom), oraz wyzyskiwaną – płacącą podatki i poddaną opresjiLin Yutang, My Country and My People, str. 180.
We współczesnym języku chińskim yamen często występuje jako określenie biurokracji, zwykle o pejoratywnym zabarwieniu.
Po 1911 roku Instytucja yamenu uległa stopniowej likwidacji po 1911 roku, kiedy to w wyniku rewolucji Xinhai doszło do upadku cesarstwa i proklamowania Republiki Chińskiej. W wielu regionach funkcje yamenów przejęli wówczas tzw. militaryści (lokalni przywódcy wojskowo-polityczni), w innych – administracja republiki, która pod pewnymi względami korzystała z cesarskich wzorców. Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej yameny przestały istnieć.
Ważniejsze yameny Zongli Yamen
Przypisy
Kategoria:Historia Chin