W 1795 roku po III Rozbiorze Polski wieś była w Galicji w zaborze austriackim. W latach 1807–1815 Księstwie Warszawskim, a od 1815 do 1918 Królestwie Polskim, zaborze rosyjskim. W latach 1859–1945 wieś należała do Gminy Jangrot, powiat miechowski, województwo kieleckie. W czasie II Wojny Światowej wieś znalazła się w Generalnej Guberni a na Przemszy przebiegała wówczas granica z III Rzeszą.
W latach 1945–1975 miejscowość znajdowała się w województwie krakowskim, powiecie olkuskim, gromadzie Jaroszowiec, a od 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego i gminy Klucze. Po reformie administracyjnej z 1998 roku ponownie wróciła do województwa małopolskiego i powiatu olkuskiego.
W Kolbarku działał kiedyś młyn i tartak i jak podaje Abdon Kłodziński i Antoni Zygmunt Helcel, karczmaNajstarsza księga sądu najwyższego prawa niemieckiego w zamku krakowskim. wyd. Abdon Kłodziński, Kraków 1936.
Stan obecny W Kolbarku znajduje się 10 kapliczek przydrożnych i figura św.