thumb|upright=1.2|Łobnoje miesto thumb|upright=1.2|Widok od wnętrza Łobnoje miesto (ros. Лобное место, w dosłownym tłumaczeniu „miejsce czołowe”) – zabytek architektury rosyjskiej, znajdujący się w Moskwie na placu Czerwonym. Jest to okrągły taras otoczony pełną kamienną balustradą.
Pochodzenie nazwy pozostaje sporne. Według jednej z wersji oznacza ona „miejsce, gdzie ścinano łby”. Inna wersja wywodzi nazwę z języka cerkiewnosłowiańskiego lub z języka greckiego („Golgota” – wzgórze czaszki). Tradycyjnie uważano, że łobnoje miesto było szafotem, na którym ścinano skazańców. W rzeczywistości w tym miejscu prawie nigdy nie dokonywano egzekucji, natomiast z tego miejsca ogłaszano carskie ukazy. Wyjątkowo w tym miejscu stracono w roku 1682 raskolnika Nikitę Pustoswiata, a w roku 1698 uczestników buntu strzelców.
Powstanie łobnojego miesta jest według przekazów związane z wybawieniem Moskwy od najazdu Tatarów w roku 1521. Po raz pierwszy jest wspominane w latopisach w 1549 roku, kiedy to car Iwan Groźny z tego miejsca wezwał bojarów do zgody.