thumb|240px|Falaris rozkazuje wrzucić Perilaosa do byka z brązu (XVI-wieczny miedzioryt ) thumb|240px|Przypalanie Perillosa w brązowym byku (majolika z okresu 1550–1570) thumb|240px|Sycylijski byk z brązu (drzeworyt Hansa Burgkmaira starszego) Byk z brązu (byk Falarisa, byk sycylijski, byk spiżowy) – jedno z najstarszych opisanych narzędzi kaźni, którego podobno miał używać Falaris, tyran sycylijskiego miasta Akragas w latach ok. 570–554 p.n.e.
W historycznym przekazie Jego wygląd i zastosowanie opisał Diodor SycylijskiDiodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, IX,30.. Zgodnie z jego opisem, spiżowy byk pierwotnie miał pełnić rolę skomplikowanego instrumentu muzycznego, uświetniającego uroczystości odbywające się w świątyni. Jego wynalazca Perilaos (Perillos) miał jednak nakłonić Falarisa do wykorzystania go jako narzędzia kaźni, do którego przez górny zamykany otwór mieli być wrzucani skazańcy, następnie pieczeni żywcem, po roznieceniu ognia pod bykiem. Krzyk ofiar miał zniekształcać przemyślnie skonstruowany modulator umieszczony w łbie byka i na zewnątrz miał być słyszany jako ryk zwierzęcia. Falaris, zaskoczony pomysłem Perilaosa, miał polecić mu wejście do urządzenia i zademonstrowanie sposobu jego działania. Wynalazca wszedł do wewnątrz, a tyran rozkazał go tam zamknąć i rozpalić pod spodem ogień.