Ossoria – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hosoryja, Osoryja i Szarza. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Ossoria jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie wśród rodzin osiadłych w ziemi krakowskiej, sandomerskiej, lubelskiej i sieradzkiej. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Ossoria, należy wymienić Konarskich i Tyrawskich.
Ossorii używała też Emilia Sczaniecka.
Opis herbu Opis historyczny mały|Jedna ze stron manuskryptów Jana Długosza, zawierająca opisy polskich herbów Jan Długosz (1415–1480) blazonuje herb i opisuje herbownych następująco:Po przetłumaczeniu:Kasper Niesiecki, podając się na dzieła historyczne Bartosza Paprockiego i Szymona Okolskiego, opisuje herb:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym, złote koło wyszczerbione ze srebrnym krzyżem.
W klejnocie trzy pióra strusie.
Labry herbowe czerwone, podbite złotem.
Geneza Najwcześniejsze wzmianki Herb był również wspomniany w zapiskach sądowych z 1396 roku.