W 1877 roku przeniósł się do Wiśniowca, gdzie pracował w bibliotece zamkowej. Ogłasza wtedy ogólnopolską akcję na rzecz ratowania zbiorów zamkowych. W czerwcu tegoż roku wysyła do Kraszewskiego rękopis „Gwiazdy Wschodu”. Jednak Kraszewski z uwagi na sytuację odradza publikację. Ostatecznie utwór ukazuje się dopiero w 1900 roku. Od roku 1879 przestaje publikować, powracając dopiero u schyłku XIX w., pod pseudonimem „Lumir”. Wtedy też publikuje tetralogię „Walka idei” (1900 – 1910). Są to ostatnie jego publikacje.
Zmarł w Krakowie, latem 1910 roku. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim jako Franciszek Korab Eysymont.
Twórczość Nierząd i praca (1872) Odgłos z Polesia (1872–1874) Walka idei. Tragikomedia z dawnej przeszłości (1875) Poezja w życiu (1875) Gwiazda Wschodu (1877, wyd. 1900) Poema. Prolog (1900) Na Ziemi. Perły. Dwa poematy boleści (1900) Światełka (1902) Nowy Grunwald (1910) Ostatni grom (1910)
Rodzina Był potomkiem Kazimierza Eysymonta (zm. 1711), podczaszego orszańskiego, kuzynem Polikarpa Ejsmonta, radcy stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w St. Petersburgu, kawalera orderów św. Anny (2 i 3 stopnia) i św. Stanisława (2 i 3 stopnia). Jego żona Emilia z Baranowskich zmarła w 1899. Jego bratankowie Mieczysław i Wacław w latach 30. XX wieku zamieszkali w Wilnie.
Przypisy