Stefan Radtke (ur. 2 marca 1890 w Dębogórzu k. Pucka, zm. 29 października 1940 w Sachsenhausen (KL)) – polski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w kaszubskiej rodzinie. 1 lipca 1915 r. został wcielony do niemieckiego wojska, brał udział w walkach na froncie francuskim, gdzie dostał się do niewoli, do kraju wrócił w 1920 r. Został odznaczony niemieckim Krzyżem Żelaznym II klasy. Studiował teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, a następnie otrzymał święcenia kapłańskie 14 czerwca 1924 r. Podjął pracę jako wikariusz w Chełmży, Miłobądzu, w latach 1927–1930 w Papowie Biskupim. Został mianowany kuratusem nowo utworzonej parafii w Gdyni Małym Kacku. W parafii wybudował nowy kościół przy pomocy finansowej swojego brata wójta Jana Radtkego. Następnie został proboszczem w Rożentalu k. Lubawy.