Minucjusz Feliks (Marcus Minucius Felix) – pisarz rzymski z II/III wieku n.e., jeden z pierwszych piszących po łacinie apologetów chrześcijańskich, z wykształcenia prawnik.
Twórczość Nic nie wiadomo o życiu Minucjusza Feliksa, nawet czas powstania jego dzieła jest określany w dużym przybliżeniu na lata 150-270 AD. Prawdopodobnie pisarz pochodził z północnej Afryki. Jedynym znanym utworem jego autorstwa jest wzorowany na cycerońskich dialogach Oktawiusz: rozgrywająca się w Ostii rozmowa o chrześcijaństwie pomiędzy poganinem Cecyliuszem Natalisem (Caecilius Natalis), chrześcijaninem Oktawiuszem Januariuszem (Octavius Januarius) i autorem. Natalis zarzuca chrześcijaństwu dogmatyzm, odrzucenie starożytnych rzymskich religii oraz niemoralność. Oktawiusz broni zaś chrześcijaństwa, próbując dowieść nieśmiertelności Boga w wymiarze moralnym i filozoficznym, a nie dogmatycznym. Podpierając się argumentami filozoficznymi akcentuje bliskość chrześcijańskiego monoteizmu z ideami stoików. Oktawiusz był tekstem adresowanym do elit rzymskich mającym je przekonać o podobieństwach łączących nową wiarę ze światem kultury klasycznej. Dialog ma charakter protreptyku, a więc zachęty (w tym wypadku do przyjęcia chrześcijaństwa).