Matka Boża Latyczowska – Patronka Nowej Ewangelizacji – obraz namalowany około połowy XVI wieku, według wzoru wizerunku Matki Bożej Śnieżnej Salus Populi Romani z bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie, przywieziony z Rzymu między 1594 a 1597.
Obraz przedstawia Matkę Bożą trzymającą w lewej ręce Dzieciątko, w prawej zaś berło. Wizerunek ten ma wysokie walory artystyczne, świadczące o tym, że mogło powstać w którymś z warsztatów włoskich. Święte postacie przyozdobiono sukienkami o precyzyjnie kutych motywach roślinnych. Tło dekoracyjnej okładziny zdobią zwisające kiście winogron, a głowę Maryi otacza 12 gwiazd.
Około roku 1606 biskup kamieniecki Paweł Wołucki sprowadził do Latyczowa dominikanów, którzy przybyli z otrzymanym od Klemensa XVIII obrazem Matki Bożej jako błogosławieństwem na pracę misyjną. Został on umieszczony w ufundowanej przez Potockich pierwszej kamiennej świątyni. Od początku obecności w latyczowskiej świątyni obraz zasłynął wieloma cudami.
W 1648 podczas najazdu Chmielnickiego, chroniąc obraz, dominikanie zabrali go do Lwowa. w 1772 powrócił do Latyczowa, w związku z licznymi cudami na mocy dekretu Piusa VI, 4 października 1778 biskup bakowski Stanisław Rajmund Jezierski ukoronował uroczyście obraz złotymi koronami.