Juliusz Henryk Braun (ur. 2 lipca 1904 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 31 maja 1990 w Kielcach) – polski prawnik, profesor, harcerz.

Życiorys W latach 1918–1919 drużynowy III Drużyny Harcerzy im. Michała Wołodyjowskiego, a w okresie od października 1919 do kwietnia 1921, komendant Hufca Harcerzy w Tarnowie. W 1926 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1931 roku się doktoryzował na podstawie pracy „Oszczędność przymusowa i częściowe ubezpieczenie jako wytyczne reformy ubezpieczeń społecznych”. W 1963 roku habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie geografii na podstawie pracy Elementy ekologii miasta przemysłowego, a w 1973 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego.

Ochotniczo zgłosił się do Wojska Polskiego w 1920 roku, służył na granicy polsko-czechosłowackiejM. Żychowska, Harcerstwo Ziemi Tarnowskiej 1910–1939, Tarnów 1992.. Po studiach pracował w Prokuratorii Generalnej, a następnie jako radca prawny Izby Przemysłowo-Handlowej w Sosnowcu. Od 1931 został wpisany na listę adwokacką. Był aktywnym działaczem Akcji Katolickiej.

Ochotnik w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. W czasie okupacji niemieckiej należał do kierownictwa organizacji konspiracyjnej „Unia”.