Nakladatelství Lidové Noviny, Praha, 2000, a najwcześniejsze dokumenty pisane datuje się na VII w. n.e., czyli czasy króla Songcena GampoYan Wang Tibetan history, online, Xinhuanet, bardzo trudno odtworzyć początki tybetańskiej państwowości. Postaci i wydarzenia sprzed VII wieku są umieszczone w kronikach z lat późniejszych, wielokrotnie współwystępujące z mitycznymi postaciami. Współcześni badacze często różnią się w poglądach, które wydarzenia i postaci są rzeczywiście historyczne, a które z całą pewnością należy zaliczyć do legend.
Niektóre tybetańskie źródła mówią o czterech lub sześciu – ewentualnie o innej liczbie – plemionach, które niegdyś zamieszkiwały Wyżynę Tybetańską Tarthang Tulku Starověký Tibet, wyd. Vyšehrad, Praha, 2006. Według podania, członkowie tych plemion byli potomkami małp, narodzonych ze związku samca małpy z Rakszasi – demonem skalnym (rodzaju żeńskiego). Najszlachetniejszymi z plemion miały być Se, Dong, Tong i Mu. Plemiona wiodły między sobą nieustanne kłótnie, w wyniku których powstało aż 40 królestw, o których jednak praktycznie nic nie wiadomo. Dużo później miały one zjednoczyć się w tzw. cztery wielkie kultury.