Bracia Goebel wykorzystali jedynie materiał z piszczałek ponownego przetopienia lub bądź przerobili piszczałki poprzez ich skrócenie i zwężenie menzur. Po rozbudowie organy posiadały trakturę pneumatycznąF. Bihn: Die Orgeln von Heilig Drei Königen Elbing, Westpr., Kassel: Bärenreiterverlag, 1938, s. 5-7..

W tamtym okresie był to najnowocześniejszy i drugi co do wielkości instrument w Elblągu.

Dzwony W wieży kościoła wisiały 4 dzwony: Betglocke - data odlania nieznana, nazwę odziedziczył po największym dzwonie kościoła św. Mikołaja, który stopił się w czasie pożaru kościoła w roku 1777, a wtedy nazwa przeszła na największy dzwon Nowego Miasta. Dzwon ten był dwa razy przetapiany: w roku 1649 i 1729. Nosi on łaciński napis: Dum campana trahor populum te convoco Christi ad res divinas nec non pia funera ploro (Gdy dzwonię, zwołuję lud Chrystusowy do modlitw i opłakuję zmarłych). W czasie II wojny światowej, w roku 1941 został zdemontowany i dostarczony do składnicy dzwonów w Hamburgu, które miały być przeznaczone na cele wojenne. Dzwon tej przetrwał wojnę i został przeniesiony do kościoła św. Leonarda w Stuttgarcie. Dzwon zegarowy - odlany w 1507 roku, posiada napis: Zur Ehre der Drei Könige und aller Heiligen(Na cześć Trzech Króli i wszystkich świętych). Wydzwaniał on pełne godziny. Umieszczony w wieży kościoła św.